Ta treść jest dostępna w języku polskim.
Jeśli dziecko mówi o odebraniu sobie życia, samookaleczeniu lub jest w bezpośrednim zagrożeniu, zadzwoń pod 112 albo jedź na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy. Dzieci i młodzież mogą też bezpłatnie dzwonić pod numer 116 111 (Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży) i 800 12 12 12 (Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka).
Psycholog czy psychiatra?
Psycholog diagnozuje i prowadzi terapię, ale nie przepisuje leków. Psychiatra to lekarz, który stawia rozpoznanie medyczne, może zlecić badania i w razie potrzeby wprowadzić leczenie farmakologiczne. Często najlepsze efekty daje współpraca obu specjalistów.
Sygnały, które warto skonsultować z psychiatrą
- smutek, przygnębienie lub drażliwość utrzymujące się przez kilka tygodni,
- wycofanie się z kontaktów, utrata zainteresowań, rezygnacja z ulubionych zajęć,
- silny lęk, napady paniki, unikanie szkoły,
- wyraźne zmiany snu lub apetytu,
- wybuchy agresji, autoagresja, samookaleczenia,
- wypowiedzi o bezsensie życia lub śmierci,
- trudności z koncentracją i nadruchliwość, które utrudniają naukę i relacje,
- podejrzenie spektrum autyzmu lub ADHD.
Jak przygotować się do wizyty?
- Zapisz, co Cię niepokoi, od kiedy i w jakich sytuacjach to się dzieje.
- Zabierz dokumentację medyczną, wyniki badań, opinie z poradni lub szkoły.
- Powiedz dziecku szczerze, dokąd idziecie i po co: do lekarza, który pomaga, gdy jest trudno.
- Nastolatkowi daj możliwość rozmowy z lekarzem także bez rodzica.
Co dzieje się po wizycie?
Lekarz może zaproponować dalszą diagnostykę, psychoterapię, wsparcie dla rodziny lub leczenie farmakologiczne. Decyzje podejmowane są wspólnie z rodzicami, a przy starszym dziecku także z nim samym.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji ze specjalistą. Jeśli niepokoi Cię rozwój lub zdrowie dziecka, skontaktuj się z nami lub z lekarzem.